We hadden ons voorgenomen het blog pas te updaten wanneer we werk hadden. En daar hebben we ons aan gehouden! Helaas was het moeilijker om werk te vinden dan we hadden verwacht. Maar we zullen eerst vertellen hoe Cairns was.

In Cairns aangekomen waren we meteen verbaasd over de simpelheid van de stad. We hadden meer iets in de richting van Sydney verwacht, met hoge flats en kantoren. Maar in Cairns was alles in de breedte gebouwd. We hadden nog niet naar hostels gekeken dus liepen we maar gewoon richting het drukste punt van de stad. We kwamen toevallig langs een hostel waar een goede sfeer hing. Dus even kijken hoe duur het was. Voor een 3 persoons kamer 14 dollar per nacht, en dan was je ontbijt en avondeten inbegrepen. Een heel verschil met de 6 persoons 34 dollar kamers in Sydney dus. Het zag er allemaal schoon en goed geregeld uit. En dus boekten we er een nacht. De rest van de dag een beetje rond gelopen door Cairns en bij de Lagoon gezeten (bij gebrek aan een goed strand om te zwemmen hebben ze een groot zwembad met strand zand eromheen aangelegd, om maar aan te geven hoe belangrijk Australiërs de stranden vinden).

Het gratis avond eten was goed genoeg, en zo zijn we de rest van de week ook bij dat hostel gebleven terwijl wij op zoek waren naar werk en een auto.

We waren erg aan het twijfelen of we nu al een duik cursus moesten nemen vanwege het geld, en we hadden nog steeds geen werk. Maar we waren tenslotte nu bij de Great Barrier Reef. We vroegen wat rond bij informatie centra en duik shops en uiteindelijk kwamen we bij Pro Dive uit (die scheen de beste te zijn). Waar ze net 80 dollar korting hadden op hun 5 dagen cursus waardoor de prijs gelijk stond met de “slechtere” duik scholen. Helaas keek iedereen met verstand van duiken erg moeilijk toen we het woord “Astma” noemden. De Great Barrier Reef schijnt 1 van de strengste plekken te zijn om te duiken. En met Astma mocht je niet duiken tenzij je toestemming had van een dokter (die toestemming was verplicht voor elke duiker). De volgende dag gelijk laten testen en we kwamen er allebei met een goedkeuring uit, ondanks dat de informatie centra allemaal hadden gezegd dat we het op moesten geven en maar moesten gaan snorkelen.

Met de goedkeuring gelijk naar Pro Dive gegaan en de 5 dagen cursus geboekt. 2 dagen zwembad en klaslokaal training en 3 dagen Great Barrier Reef op een boot. Het duiken in het zwembad was al wel geinig. Maar eenmaal op de boot was het echt geweldig! Prachtig hoe je over de bodem kunt “zweven” en tussen het koraal en de vissen zwemt.

Ross kwam er al snel achter dat er iets niet in orde was. Hij had last van een tand en het deed ongelofelijk veel pijn wanneer hij rond 4 meter diep was. Dat was een probleem gezien alle training tussen de 5 en de 18 meter plaatsvond. Hierdoor moest Ross zijn duik staken en terug naar de boot om te snorkelen. Ross bleef het elke duik weer proberen maar zonder geluk. Waarschijnlijk zat er een barst of een gaatje in zijn tand waar de luchtdruk niet aan mee wou werken. En niemand kon er wat aan doen. Toen Michiel zijn PADI (open water certificaat) had gehaald was Ross nog gedwongen te blijven snorkelen. Dat was natuurlijk ook prachtig daar! Met het snorkelen kon je zelfs net zoveel zien als met het duiken. Maar het was erg balen dat hij de duik cursus waar hij al voor had betaald zo niet zou kunnen halen. Gelukkig was er 1 van de instructeurs die met hem apart alle vereisten voor het certificaat wel met hem wou uitvoeren op 5 meter diepte (minimale vereiste). Dit lukte nog net door erg langzaam te dalen, en zo hadden we beiden ons duik certificaat gehaald. We mogen nu met een partner van hetzelfde niveau/hoger duiken tot 18 meter diepte. Michiel ging ook nog voor de Adventure Course. En na een paar extra oefeningen (nacht duik, foto duik en diepte duik), mag hij nu tot 30 meter diepte. We hebben de duik foto’s (alleen van michiels foto duik want een camera huren koste 35 dollar per duik) op Facebook geupload. Helaas hadden we geen camera bij de nachtduik (Haaien!) en een duik met schildpadden en een reusachtige aal. Maar toch nog genoeg mooie foto’s.

Na de 5 dagen duik cursus gingen we met de duik groep nog gezellig wat drinken (redelijk wat gratis bier aangeboden gekregen :D) en toen was ons duik avontuur voorbij.

We waren verder gaan zoeken naar uitstapjes rond Cairns, maar de prijzen waren ons veel te hoog (tour bussen zijn niet goedkoop). Dus hard verder zoeken naar een auto. Toevallig sprak een backpackster ons aan bij het hostel met de vraag of we een busje zochten. We hadden het busje al op een van de vele posters die we af hadden gezocht gezien, maar vonden de prijs van 4500 dollar veel te duur (ookal was 5000 een normale/ goedkope prijs voor busjes in Cairns en Sydney). We deden haar een voorstel van 2500 (een goedkope prijs voor een gewone auto hier) maar dat was haar te weinig. Maar als ze niemand meer kon vinden voor de prijs die ze vroeg (elke dag deed ze er weer zon 200 dollar vanaf) was die voor ons op de dag van haar vertrek naar het buitenland. Nog even laten testen bij een garage in de buurt en geld geleend van de ouders (nogmaals dank!) en we hadden ons eigen busje waar we in kunnen slapen! Compleet met backpackers uitrusting als gas stelletje, eetgerij, wegen kaarten, spelletjes doos, koelbox, en dekens. Enige minpuntje is dat het busje soms wat op moet warmen voor die goed rijd. Maar na 10 min doet ie het voor de rest van de dag geweldig.

Met onze nieuwe aanwinst naar Cape Tribulation (regenwoud) en de Atherton Tablelands (wallabies) gereden om een aantal hondertjes te besparen op tours. Bij Cape Tribulation wouden we nog krokodillen spotten maar dat was niet gelukt. In de Table lands zijn we eerst naar de Crystal Cave’s geweest gezien we er toevallig langs reden. He waren kunstmatige grotten waar een gigantische kristal verzameling in was verwerkt. En daarna hebben we wallabies gevoerd en wat gezwommen tussen de rotsen. Het “wandelpad” dat ze hadden aangelegd bestond uit witte stippen die van rotsblok naar rotsblok gingen. Als ze ons van te voren niet verzekerd hadden dat het pad uit witte stippen bestond hadden we gedacht dat het verboden zou zijn daar te lopen. We waren blij met onze wandel schoenen, die toch wat meer grip bieden dan de slippers die we normaal dragen in dit warme weer.

Ondertussen zaten we al zon 2 weken in/rond Cairns bij hetzelfde hostel en had nog geen van de werk opties positief gereageerd. Dus ingeschreven bij Happy Travel Cairns waar je pas voor je lidmaatschap betaald als ze je werk hebben gevonden. Ze hadden donderdag avond een soort feestje met gratis goon (de goedkoopste wijn die je maar kunt bedenken) en pizza. Dus daar gingen we natuurlijk heen. Bleken ze er ook nog een loterijtje en een beer pong wedstrijd te hebben! Helaas werden we 3^e met beer pong, want de 1^e prijs was 2 for 1 skydive. En die hadden we graag gewonnen. Maar met de loterij waar bijna 40 mensen aan mee speelden hadden we meer geluk. We wonnen allebei 1 van de 5 prijzen. Allebei een 2 for 1 reef trip, maar gezien we die al hadden gedaan hebben we het kunnen ruilen voor 2 gratis kano trips van 3 dagen! Ons hoor je niet klagen.

De dag erna was er nog zo’n feestje bij het collega bedrijf Peter Pan’s waar Ross nog ff 10 dollar won.

En na al die tijd uiteindelijk verlost van Cairns. Ondanks dat het een leuk stadje is, er is gewoon niet veel te doen als je weinig geld hebt. Happy Travels belde dat ze werk voor ons hadden gevonden! Avocado’s plukken voor 6 weken vanaf een Working hostel. Gelijk die avond werden we er verwacht. Dus te laat uitboeken bij het hostel (14 dollar pp.) en snel naar Tolga gereden (naast Atherton, dus we kenden de weg). 120 dollar per persoon per week voor het working hostel, terwijl we in ons busje slapen en zelf de 40 min rijden naar de farm en terug. Helaas zijn die prijzen zijn niet abnormaal voor Working hostels. Gelukkig staat er een loon van 20 dollar per uur tegenover (15 als je de belasting mee rekent). En als het niet regent. 6 dagen per week werk. Maar dan nog betalen we wel erg veel voor 3 uur per week internet, een slechte keuken, een beetje stroom en de wc’s.

Achja, niks aan te doen. Als we weggaan voordat de 6 weken omzijn verliezen we onze 200 dollar borg (per persoon!) en we moeten toch geld verdienen.

Er is hier nog minder te doen dan in Cairns, dus verwacht niet te veel nieuws de komende tijd!